ده دقیقه

باورم نمیشه یک گفتگوی ساده ده دقیقه ای اونم توی راه پله اداره باعث بشه حالم گرفته بشه امشب....

صبح برای دادن آمار بهزیستی رفته بودم ....دنبال اتاق سی و پنچ برای گرفتن امضا بودم .....بین طبقه دوم و سوم ....

توی پاگرد طبقه دوم یک لحظه موقع بالا رفتن دیدمش ...داشت میومد پایین ....

اولش عادی احوالپرسی کردیم و اینکه چکار دارم توی بهزیستی ....

گفت برگشته داره مجوز کار میگیره ...!!!

از بابا پرسید و البته از احوال خودم ...

خداحافظی کردم دیرم شده بود ....

عصر که تلگرام باز کردم دوتا پیام داشتم ازش ....یک شعر برام فرستاده بود !!!

با یک چرا و چند علامت سوال...حالم گرفته شد با خوندن شعر ...

توی حموم زیر دوش اندازه همون ده دقیقه گریه کردم بعد مدت ها ....

اولش واسه خودم و بعدم شاید به خاطر یادآوری گذشته ...و شاید .....

گلوم درد می کنه و سرم در حال ترکیدن ....

اینکه تموم حس های منفی متونی بخوبی بروز بدی یک روز یک جایی میزنه بیرون ....مثل امروز من ....

روشنا...