گاهی بزار با تو حس کنم ....

حس می کنم بی انگیزه شده ام یا یه چیز دیگه است ....دیروز با لیلی رفتم کنار رودخونه ....بد نبود ولی خوش من نگذشت .. پریروزم خاله اینا مهمون بودند ...اون روزم انگاری کرخت بودم ....ولی شنبه که روبی بیرون بودم خوش گذشت رفتیم دربند... رستوران سنتی ....

اما همه این چند روز که با دوستام و ...بودم فقط موقتی بود ....

کتابهام گوشه اتاقه ...برای دکترا چند تا مقاله لازم دارم که اصلا کششی تو خودم نمیبینم ....زبان مشتاقم اونو هستم ولی کند پیش میرم روزی باید پنجاه تا لغت یاد بگیرم ....

اینها به کنار دو روزه جواب پیامهای امیر ندادم ...نمیدونم چمه ...دچار روزمرگی شدم یا...اینروزها به اینده نگاه مکنم دوست ندارم زمان بگذره فکر مکنم اخرش که چی ...ازدواج کنم واسه چی ...حتی مجرد هم بمونم واسه چی...ظهر رسیدم خونه دو تا احضاریه دادگاه تو صندوق بود نگاه کردم احضاریه طلاق دختر همسایه بود اشتباهی اورده بودند....به چه امیدی زندگی شروع کنی بعد برگردی سر جای اولت ...سخته خیلی سخت....

اینروزها با هیچ کی کاری ندارم ... ولی با من کار دارم دچار پوچی شدم میدونم خوب میشم ....شاید برم دوره خودشناسی....ظهر امیر اس داده چته ...و من دچار تردید بزرگم...

منم نمیخام سالها بعد برگه احضاریه دستم باشه ...

اصلا تمرکز ندارم اینروزها هزاران فکر میاد و میره ....ذهنم خالی و پر میشه از انگیزه ها فکرها و حسرت ها و نبودن ها و قضاوت ها ....انگاری حس کنی یک راهی هزاران بار رفتی و برگشتی...

سعی میکنم با کتاب خوندن ذهنم جمع کنم یه رمان از لیلی گرفتم اونقدر برای فرار از افکارم غرق کتاب شدم که پنچ ساعته تمومش کردم....

حالا نشسته ام وسط اتاقم ... کشوها تمیز کردم وسایل اضافی ریختم دور...

میخام کل خونه تمیز کنم ولی حالش ندارم .... میخام موسیقی شاد بزارم و کار کنم ...کاری نبوده این سه روزنکرده باشم ....فیلم ...کتاب ...موسیقی...گردش با دوستام ...ورزش...زبان و درس...حتی خرید....پوشیدن لباس های رنگی ...نوشتن ...ریلکشن و ....

ولی انگاری همه داروی موقتی هستند...اصل کاری هنوز پابرجاست...بی انگیزگی و ...کلافگی....

هزاران بار فکر کردم دوباره از نوکه از زندگیم چی میخام ...چندین بار نوشتم ولی انگاری اینبار جواب نمیده...

پ.ن.نمیدونم شاید باید بسپارم به گذر زمان ...خودش حل بشه ...

روشنا...