ترس ....

کاش یکم ترس داشتم از خدا ....نمیدونم چرا هیچوقت نمیتونم از خدا بترسم ...همیشه برام خدا دوست بوده....

تکیه گاه بوده .... 

چرا تشویق میشیم به بد بودن ... اینروزها از همیشه خوابترم .... خواب عمیق ...غرق خواب خوش دنیا....

کارهای عروسی کلافم کرده ....بدتر از همه بگو و مگوهایی که سر مسایل پیش پا افتاده و بی اهمیت اتفاق میفته ...گاهی بیخیال همه اینها فقط مشغول کار خودم میشم و اگه نظری بخوان راحت میگم نظری ندارم ... گاهی اخم و تخم بقیه میبینم یا ناراحتی خواهری ... واقعا کلافه میشم تن صدام میره بالا و ....

سعی می کنم عصبانی نشم بد نشم منفی نشم غیبت نکنم سرم تو کار خودم باشه ولی ...نمیشه نمیزارن....

روشنا...