هنوزم ......

فعلا اندر خم یه کوچه ام . هیچیم تغییر نکرده جز چن تا چیز کوچک نه حوصله کار کردن دارم نه موزیک و نه هزار چیز دیگه تنها فقط دو هفته اخیر مهمونی هام زیاد شده که اونم دلم زده دوباره میخام فاصله بگیرم

. دارم سعی مکنم دوباره خودمو جمع کنم این خیلی بده خودت هم بدونی دردت چیه هم درمانت شایدم خوب باشه . این روزها کمتر فکر می کنم بیشتر فرار میکنم ولی خودمم میدونم اینا موقته و باید به زودی به زندگی برگردم . ادم تو یه سنی همه چیزو قشنگ میبینه طوری که میتونی هر چی بخای بدست بیاری ولی از یه سن به بعد میدونی یه چیزهایی دست تو نیست . اولا امیدواری خوب بشه بعد اخراش بیخیال میشی میدونم هنوز نمیخوام بیخیال زندگیم شم هنوز امیدوارم . یجورایی کنار اومدم و منتظرم اوضاع عادی بشه شاید تا عید

خیلی بده از نزدیکترین کست ضربه بخوری ناکس بدجور ضربه فنیت مکنه . میدونم سالها بعد اینها پوچن برام ولی میدونم دیگه من تغییر زیادی نمکنم لااقل خودم اینو بهتر میفهمم . فقط یه چیز هنوز تو رویاهام پررنگه دوست دارم یه روزی یه بچه داشته باشم ولی اینم میدونم روزی که ازدواج کنم و تصمیم بگیرم مادر بشم تا اخرش مسولیتش قبول مکنم تا پای جونم حتی ممکنه برم

هنوز اینجا هر روز افتاب خانم درمیاد هنوز هر روز عین بیکارها علاف ها و هزاران ادم توی زندگی هر صبح بلند میشم هنوز لبخند میزنم و هنوز نفس مکشم . گاهی فکر می کنم دیگه بابارو دوست ندارم گاهی به مرگشم فکر می کنم که با رفتنش چی میشه چه حسی پیدا مکنم و به این نتیجه میرسم هیچی دوباره ادامه میدم دوباره ادامه میدم شاید یه روز تنهاتر از امروزم باشم ولی باز ادامه خواهم داد بازم به مسافرت به جاهای دور و ندیدنی دنیا فکر خواهم کرد هنوزم از خوندن داستان های عاشقانه لذت خواهم برد هنوزم از دیدن مردم و خیابونا از شوخی های بیمزم با دخترها و از خیلی چیزها لذت میبرم و خواهم برد

هنوز اخر دنیا نیست هنوز ادامه دارد این من دیروز امروز فردا

فقط نمیخوام دیگه نگران باشم و نمیشم

ه

روشنا...